مجموعه قوانین زرتشت یا وندیداد اوستا
اوستا کتاب زرتشت پس از گرویدن ایرانیان به دین اسلام متروک شد و بجایی رسید که حدود سده پنجم هجری یاد ان نیز از خاطره ها محو گردید و حتی در کتب مورخان اسلامی و ایرانی وقتی از دین قدیم ایران و از زرتشت ذکری به میان آمده به خلاصه برگذار کرده اند و یا به حدس و احتمال سخن گفته اند.
 |
| آنکتیل دو پرون |
آنکتیل دو پرون دانشمند پرشور فرانسوی نخستین کسی است که در نیمه سده هیجدهم میلادی برای بدست اوردن کتاب زرتشت به هندوستان سفر نمود و مدت سه سال در شهرهای پارسی نشین هند به تجسس پرداخت و بالاخره نسخ متعدد از نسک های اوستا از جمله نسک «وندیداد» را به زبان پهلوی و ترجمه های سانسکریت و گجرانی بدست آورد و به پاریس مراجعت کرد و مدت ده سال کوشید تا ترجمه آنها را در سال 1776 میلادی به فرانسه در سه جلد انتشار داد. انتشار این ترجمه هاتوجه دانشمندان اروپایی را به خود جلب نمود و همه جا به تحقیق و تجسس پرداختند و دانشمندانی امثال بورنف، دارمستتر، وست، راسک، و هوگ در مسافرت های خود به هند جزوات کاملتر و قدیمی تر را دست یافتند و ترجمه های متعدد از این جزوات و همچنین متون اوستا و ترجمه کتب پهلوی از قبیل بندهش و مینوخرد و دینکرد را منتشر ساختند و به تدریج رشته اوستا شناسی جزو باستانشناسی در دانشگاه های بزرگ جهان قرار گرفت.
اما از جزوات اوستا آنچه تاکنون بدست امده از یک سوم اوستای زمان ساسانیان تجاوز نمی کند و به پنج قسمت منقسم است.
یکی وندیداد، دوم یسنا یا گاتها، سوم یشتها، چهارم خورده اوستا، پنجم ویسپرد، «اوستا» گرچه الظاهر یک کتاب دینی است و مندرجات آن اغلب به شکل مکالمه و سوال و جواب زرتشت با خدای بزرگ وی «اهورمزدا» اماقسمت عمده بالخصوص «نسک وندیداد» راجع به بعضی مسائل تاریخی و جغرافیائی ایران باستان و احکام و قوانین جزائی و مدنی و مبارزه خدایان با اهریمن و دیوهای وی می باشد.
و اطلاع از این مسائل نه تنها از لحاظ دینی و اخلاق و عادات و احوال زندگی اقوام ایرانی و اقاید و افکار زمان زرتشت که مدت چند سده در کشور عزیز ما تا ابتدای اسلام مورد عمل قرار داشتند شایان بسی توجه می باشد و در حقیقت میتوان گفت که مسائا ارزنده و جالب دقت و در فصول وندیداد نقل شده اما جزوات دیگر به استثتای بعضی مطالب تاریخی راجع به سلطنت پادشاهان پیشدادی و کیانی و مبارزه آنان بر ضد تورانیان زردپوست اکثراً مشتمل بر یک مقدار سرودهای دینی و ادعیه و اوراد در ستایش ایزدان و خدایان زرتشت می باشد که در حین عبادت در معابد زرتشتی تلاوت می شد و از این جهت است که بحث از مطالب وندیداد قسمت عمده از کتب اوستاشناسان غربی را بخود مشغول ساخته است.
